Nu de dagen korter worden en de vroege ochtenden in de game driver steeds frisser, wordt het langzaam duidelijk, dat de herfst echt intreedt. De Europese gasten als huiszwaluw, ooievaar, scharrelaar en bijeneter staan op het punt van vertrekken of zijn al op weg richting noorden om van het Europese zonnetje te gaan genieten. Ondertussen beginnen de bladeren te verkleuren en drogen de dammen en rivieren in rap tempo op. De laatste regen is al weer enige tijd geleden en op misschien een enkel buitje na, moeten we waarschijnlijk tot oktober wachten voor de bronnen zich opnieuw gaan vullen. Voor een aantal van de planteneters is het een hectische tijd. De impala’s en wildebeesten zitten midden in de paringstijd en tussen de mannetjes wordt er volop gevochten in de strijd om dominantie over een gebied, harem en paringsrechten.
Op de Bushwise campus wordt ondertussen zeker niet stilgezeten. Twee weken terug heb ik enkele dagen op de schietbaan in Tzaneen doorgebracht om middels een theorietoets en enkele schietoefeningen een wapenvergunning te behalen. Uiteindelijk kreeg ik van de 24 kogels, met een .22 en 223 kaliber handmatig geweer, 19 kogels in het doel, wat meer dan voldoende was om de vergunning te verkrijgen. Vervolgens hebben we twee dagen lang ‘droog’ geoefend met .375 kaliber geweren en dummy-patronen om het spiergeheugen te trainen. Eén van de oefeningen is geblinddoekt binnen twaalf seconden het geweer laden, doorladen en richten. Voor een andere oefening moeten we vanuit standaard positie, zoals tijdens een wandeling in de bush, binnen 21 seconden het geweer doorladen, drie kogels afvuren op verschillende doelen, het geweer opnieuw laden, doorladen en richten. Ook het afhandelen van een ‘misfire’, een defect patroon, en een denkbeeldige aanval van een leeuwin werden stap voor stap doorgenomen en zorgvuldig geoefenden. Na twee dagen lang keer op keer dezelfde handelingen uitvoeren, zat iedereen keurig binnen de tijd voor de verschillende oefeningen. Met de dummy-patronen is het nog even afwachten of ik de doelen ook echt kan raken, maar het begin is er.
Afgelopen week was waarschijnlijk de gaafste week tot nu toe hier in Zuid Afrika. We hadden een week lang het voorrecht om onder leiding van Collin Patrick, een van de beste sporendeskundigen in Zuid Afrika, onze kennis over de voetstappen en markeringen van alle zoogdieren, vogels, reptielen, amfibieën en zelfs insecten te verbeteren. Gedurende de week hebben we van meer dan 60 verschillende soorten de sporen geleerd. De grote mannetjesleeuwen op Makalali wist iedereen al wel te herkennen, maar het verschil tussen een vrouwtjesleeuw en een luipaard is bijvoorbeeld veel subtieler. Wanneer het aankomt op het verschil tussen een genet en een slanke mangoeste of een kever en een sprinkhaan, beginnen de hersenen al aardig te kraken en de verschillen tussen een courser en thick-knee, twee loopvogelsoorten, zit letterlijk in de millimeters.
Gelukkig werden we mentaal bijgestaan door Collins hond, de mechelse herder Koda, als we de courser en thick-knee voor de zoveelste keer door elkaar haalden. De laatste twee dagen had Koda, die in opleiding is als tracker voor de anti-stropers patrouille, zelfs twee maatjes bij zich, Lola en Phila, een Mechelse herder kruising en een bloedhond kruising. We kregen dan ook een indrukwekkende demonstratie van het reuk- en bijtvermogen van deze anti-stropers patrouille. Ik zou deze dieren als stroper niet graag op mijn hielen hebben. Ikzelf moet duidelijk nog wat meer oefenen met het identificeren van de verschillende sporen, want zelfs de sporen van Koda blijk ik na een volle week sporen zoeken nog steeds voor een hyena aan te zien, maar na een week lang ploeteren heb ik in ieder geval Level 2 Track & Sign weten te bemachtigen.
Gedurende één van de trainingssessies tijdens het sporen zoeken, waren we net de verschillen tussen de hoeven van de antilopen, zebra en giraffe aan het bespreken, toen Collin terloops opmerkte of dit geen neushoorn kon zijn. We gaven direct aan dat een neushoorn toch net iets groter was. Collin vroeg lachend of we ons even om wilden draaien en toen bleek dat tijdens de bespreking vier witte neushoorns achter ons uit de bosjes waren opgedoken. Iedereen was verbijsterd bij de aanblik van één van de zeldzaamste en meest bedreigde diersoorten in Zuid-Afrika op zo’n korte afstand. Rustig liepen we één voor één terug richting de auto en gingen in het gras zitten om de dieren te observeren. Uiteindelijk naderden ze ons nieuwsgierig tot op een paar meter afstand en vernielden daarbij vrolijk onze volledig batch sporen, maar dat maakte niemand iets uit. Ook Koda was duidelijk geïntrigeerd door deze prachtige dieren die zij in de toekomst hopelijk succesvol mag gaan beschermen tegen stroperij. Na een tijdje namen de dieren wat meer afstand, terwijl ze rustig door graasden, zodat wij onder de aanblik van een zonsondergang met neushoorns op de achtergrond aan onze koffiepauze konden beginnen.
Tijdens de weekenden afgelopen semester konden we, doordat alle theorie examens inmiddels zijn afgerond, eindelijk eens wat ontspannen en de omgeving verkennen. Zo hebben we op de brug net buiten de campus gevierd dat iedereen het FGASA-examen had gehaald. Op de campus zelf is alcohol verboden, maar net buiten de poort, blijk je hier prima een feestje te kunnen bouwen. Ook mochten we voor het eerst naar de Mahlahla bar op Makalali, voor een avondje uit met de trainers als bob. Daarnaast hebben we na de goede ervaringen op Hippo Trail opnieuw een uitdagende wandeling ondernomen in een bosrijk gebied net ten westen van Tzaneen. De omgeving hier was in tegenstelling tot de Blyde River Canyon veel meer doorkruist met wegen en akkerlanden, maar de uitzichten waren desalniettemin schitterend.
Deze week hebben we de laatste game drives om te oefenen met gidsen, voordat volgend semester de oefenexamens en het grote praktijkexamen van start gaan. Zelf ben ik gisteren voor het laatst achter het stuur gekropen. Ondanks dat het een relatief ‘stille’ drive was, wist ik drie uur vol te praten en volop te genieten van het gidsen van mijn medestudenten. Ik heb inmiddels geleerd drie uur te vullen met weetjes over de traditionele en medicinale eigenschappen van bomen, de hiërarchie in termietenheuvels en de samenwerkingsverbanden tussen vogels en zoogdieren. Alleen aan mijn gevoel voor richting moet nog even worden gewerkt. Voor het examen is het noodzakelijk zelf een route uit te zetten en te navigeren, maar op dit moment kun je me midden in het reservaat loslaten en kom ik nooit meer thuis, geloof ik. Langs iedere weg hier staat wel een marula, een knobthorn en een bushwillow en de kaarten van het gebied zijn niet erg accuraat, dus hoe ik ooit de weg ga vinden, is me nog niet duidelijk. Mochten jullie dus een tijdje niets meer van me horen, dan heb ik waarschijnlijk ergens een afslag gemist tijdens mijn praktijkexamen.
Inmiddels staat de volgende vrije week al weer voor de deur. Ik heb samen met twee vrienden een weekje vakantie in KwaZulu-Natal geboekt, om eens een ander deel van Zuid-Afrika te verkennen. Door de veranderende temperaturen zijn de afgelopen dagen steeds meer studenten en trainers wat ziekjes geworden, dus ik denk dat iedereen wel toe is aan een weekje rust. Ondertussen bokken, snuiven en vechten de impala-rammen fanatiek door. Onze huisspin, de golden orb-web spider, die mij en Barbara de afgelopen drie maanden gezelschap hield op het terras voor onze rondavel, heeft afgelopen weekend haar eitjes gelegd. Inmiddels heeft ze haar web afgebroken en is ze in geen velden of wegen meer te bekennen. Maar hoewel de winter voor de deur staat en de savanne spoedig dor en kaal zal gaan uitzien, beloven de eitjes van de spin en de snuivende impala’s dat over een half jaartje het nieuwe leven in de bush weer van voor af aan begint.
Zonnige groeten!
Wederom een indrukwekkend verhaal. Leuk om te lezen. Heerlik om te volgen hoe je daar je tijd doorbrengt. Je weet je enthousiasme goed te verwoorden.
Kusjes,
Pap
Weer heel mooi geschreven Aike, wat maak je toch mooie dingen mee.
Geweldig allemaal. Ik zou zeggen, ga heerlijk genieten van jullie weekje vakantie! Toch weer ff iets heel anders dan de student uithangen.
Mooie vergezichten en culturele aspecten die Afrika ook zo bijzonder maken. Ff weg van de vertrouwde campus…….dus wees voorzichtig😘
Indrukwekkend om te lezen.
En een leuke schrijfstijl.
Geniet van jullie aankomend weekje vakantie en ik kijk nu al uit naar je volgende blog!
Groetjes Michelle
Lieve Astrid, met veel plezier heb ik weer naar de foto’s gekeken en je mooie verhaal gelezen.
Mooi is het, dat je s’ ochtends aan een dag begint, en je niet weet wat die dag (letterlijk en figuurlijk) op je pad komt en hoe (en hoe laat) de dag zal eindigen.
Ondanks dat er hard gewerkt en gestudeerd moet worden beleef je een onvergetelijke tijd in een prachtig land, iets dat niemand je ooit kan afnemen.
Geniet met volle teugen . . .
Ik kijk weer uit naar je volgend verhaal.
Veel plezier in je vrije week,
Lieve groet Mariet xxx
Hallo Astrid
prachtig wat jij allemaal meemaakt, van schieten tot sporenzoeken het kan niet op. Zijn werkelijk heel mooie foto’s die erop staan.
het meest spannend lijkt me de ontmoeting met de neushoorn ongelofelijk om dat zo van een paar meter afstand te zie.
alvast een prettige vakantie daar, en veel succes verder met je examens binnenkort.
Vele groetjes Maria en Hans.
Lieve Astrid,
ik heb weer met interesse je blogs gelezen, wat een fantastisch avontuur! En de mooie foto’s geven een prachtige illustratie van het hetgeen je meemaakt daar. Sjiek om jouw avonturen te mogen volgen, geniet ervan en succes daar in het verre Afrika.
Knuffel van Martje
Astrid, met heel veel plezier je blog gelezen. Je kunt goed merken dat je het super naar je zin hebt.
Gr José en Hans
Lieve Astrid, ik heb in 1 adem je blogs gelezen. Wat een avontuur.
Prachtige foto’s die je hebt bijgevoegd. We wensen je onwijs veel succes daar, geniet ervan! We blijven je volgen.
Veel liefs van Fred en Henriette en heeeel veel groetjes van Nikki.
Iedere blog lees ik weer met veel interesse, wat een mooie ervaringen Astrid. Geniet van je weekje welverdiende rust in Kwazulu-Natal. Zuid-Afrika heeft zoveel mooie 🤩 gebieden.
Groetjes Gonnie
Hallo Astrid.
Hoe gaat het oerwoudmuis.
Ik hoop dat alles aan je verwachtingen voldoet.
Hopelijk ben je van Corona
Verschoont gebleven.
Loopt alles naar wens?
Geniet van je Afrika avontuur.
Veel liefs en tot ziens.
Groet Mariet Dexters. 🐒🐒🐒🌴🌴🤗🤗🤗